Powtarzające się skoki ciśnienia, napady kołatania serca, nagłe osłabienie albo szybka zmiana wyglądu nie zawsze są „zwykłym wiekiem”. W tym artykule wyjaśniam, jakie mogą być pierwsze objawy guza nadnercza, czym różnią się zmiany produkujące hormony od tych niemych klinicznie oraz kiedy potrzebna jest pilna pomoc. Podpowiadam też, jak wygląda rozsądna diagnostyka i co zrobić, gdy guz wykryto przypadkiem podczas tomografii lub USG.
Najważniejsze sygnały zależą od tego, czy guz wydziela hormony
- Brak objawów jest częsty, a zmianę odkrywa się przypadkowo w badaniu obrazowym.
- Napadowe nadciśnienie, ból głowy, poty i kołatanie serca mogą wskazywać na nadmiar adrenaliny i noradrenaliny.
- Przyrost masy ciała, siniaki, osłabienie mięśni i wysoki cukier pasują do nadmiaru kortyzolu.
- Trudne do opanowania nadciśnienie, skurcze i wzmożone pragnienie mogą wiązać się z nadmiarem aldosteronu.
- Nagłe omdlenie, ból w klatce piersiowej, splątanie lub bardzo wysokie ciśnienie wymagają pilnej pomocy medycznej.

Dlaczego guz nadnercza może długo nie dawać objawów
Nadnercza to dwa niewielkie gruczoły położone nad nerkami. Produkują między innymi kortyzol, który pomaga organizmowi reagować na stres, aldosteron regulujący ciśnienie i gospodarkę elektrolitową oraz adrenalinę i noradrenalinę wpływające na pracę serca i naczyń.
Sam guz może być łagodny albo złośliwy, a także czynny hormonalnie lub nieczynny. To rozróżnienie ma większe znaczenie dla objawów niż sama nazwa zmiany. Guz nieczynny często nie powoduje żadnych dolegliwości, dlatego bywa znaleziony przy tomografii jamy brzusznej wykonanej z powodu bólu pleców, kamicy lub innego problemu.
W mojej ocenie najczęstszy błąd polega na założeniu, że każda zmiana w nadnerczu musi boleć. Niewielki guz zwykle nie daje bólu, a jego pierwszym śladem może być dopiero nieoczekiwana zmiana ciśnienia, poziomu cukru lub potasu.
Najwcześniejsze objawy zależne od wydzielanego hormonu
Nadmiar kortyzolu
Guz produkujący kortyzol może prowadzić do hiperkortyzolemii, czyli stanu, w którym we krwi przez dłuższy czas jest za dużo tego hormonu. Początek bywa podstępny, bo objawy łatwo przypisać stresowi, brakowi ruchu albo starzeniu się.
- stopniowy przyrost masy ciała, zwłaszcza na tułowiu i twarzy, przy stosunkowo szczupłych kończynach,
- osłabienie mięśni, trudność we wstawaniu z krzesła lub wchodzeniu po schodach,
- łatwe powstawanie siniaków i ścieńczenie skóry,
- fioletowe rozstępy, gorsze gojenie ran i częstsze infekcje,
- nowe lub nasilające się nadciśnienie oraz podwyższony poziom glukozy,
- bezsenność, rozdrażnienie, obniżony nastrój albo wyraźne wahania emocji.
Pojedynczy objaw nie rozpoznaje choroby. Szczególnie istotne jest połączenie kilku zmian, na przykład szybkiego tycia, osłabienia nóg, nadciśnienia i licznych siniaków. U seniora taki zestaw powinien skłonić do rozmowy z lekarzem, nawet jeśli każdy problem osobno wydaje się możliwy do wyjaśnienia.
Nadmiar aldosteronu
Aldosteron zatrzymuje sód i wodę, a zwiększa wydalanie potasu. Guz wydzielający ten hormon może powodować pierwotny hiperaldosteronizm, czyli hormonalną przyczynę nadciśnienia.
- ciśnienie utrzymujące się mimo stosowania kilku leków,
- nawracające bóle głowy lub uczucie kołatania serca,
- osłabienie, skurcze i drżenia mięśni,
- wzmożone pragnienie i częstsze oddawanie moczu,
- obniżony poziom potasu w badaniu krwi.
Trzeba zachować ostrożność, bo prawidłowy poziom potasu nie wyklucza problemu. U części osób pierwszym sygnałem jest wyłącznie trudne do kontrolowania nadciśnienie. Nie należy samodzielnie odstawiać leków ani przyjmować potasu bez zaleceń.
Nadmiar adrenaliny i noradrenaliny
Guz chromochłonny, czyli najczęściej guz rdzenia nadnercza, może wydzielać katecholaminy. Typowe bywają napady trwające od kilku minut do kilku godzin, podczas których pojawiają się ból głowy, obfite pocenie, kołatanie serca i gwałtowny wzrost ciśnienia.
Niektórzy opisują także drżenie rąk, bladość, niepokój, uczucie gorąca lub zimna i nagłe osłabienie. Taki napad może przypominać atak paniki, ale powtarzalność objawów, bardzo wysokie ciśnienie lub wyraźne kołatanie serca wymagają diagnostyki, a nie wyłącznie leczenia uspokajającego.
Zmiany hormonalne dotyczące hormonów płciowych
Rzadziej guz wpływa na poziom androgenów lub estrogenów. U kobiet niepokój powinny budzić nagłe owłosienie twarzy, obniżenie głosu, nasilony trądzik i zaburzenia miesiączkowania. U mężczyzn mogą wystąpić powiększenie piersi, spadek libido lub inne nietypowe zmiany hormonalne.
U dziecka sygnałem alarmowym może być zbyt wczesne dojrzewanie. Objawy pojawiające się szybko i wyraźnie są ważniejsze niż pojedyncza, łagodna zmiana, dlatego wymagają konsultacji endokrynologicznej.
Kiedy pojawia się ból albo objawy ucisku
Większy guz może uciskać sąsiednie narządy i powodować tępy ból w boku, pod żebrami lub w plecach. Czasami występuje uczucie pełności w brzuchu, szybsze nasycenie po posiłku, nudności albo wyczuwalne powiększenie obwodu brzucha.
Takie objawy są nieswoiste. Znacznie częściej wynikają z chorób kręgosłupa, jelit, pęcherzyka żółciowego lub nerek niż z guza nadnercza. Nie ignorowałbym jednak bólu, który utrzymuje się przez kilka tygodni, narasta, budzi w nocy albo łączy się z niezamierzoną utratą masy ciała, gorączką lub wyraźnym osłabieniem.
Rak kory nadnercza jest rzadki, a we wczesnym okresie również może nie dawać charakterystycznych sygnałów. Dlatego objawy nie pozwalają odróżnić zmiany łagodnej od złośliwej. Ocenia się ją na podstawie obrazu w tomografii lub rezonansie, aktywności hormonalnej, rozmiaru i dynamiki wzrostu.
Objawy alarmowe wymagające szybkiej reakcji
Nie każdy dyskomfort oznacza stan nagły, ale pewnych zestawów objawów nie należy obserwować w domu. Dzwoń pod 112 lub 999, gdy pojawi się bardzo silny ból głowy z wysokim ciśnieniem, ból w klatce piersiowej, duszność, zaburzenia widzenia, niedowład, omdlenie albo splątanie.
Pilnej pomocy wymaga także gwałtowne osłabienie z uporczywymi wymiotami, biegunką, silnym bólem brzucha, odwodnieniem lub utratą przytomności. Taki obraz może oznaczać niebezpieczne zaburzenia ciśnienia, rytmu serca albo funkcji nadnerczy.
Jeżeli objawy są łagodniejsze, ale powtarzają się, najlepiej umówić wizytę u lekarza rodzinnego. Przed konsultacją zapisuję w jednym miejscu godziny napadów, wartości ciśnienia, tętno, przyjmowane leki i inne dolegliwości. Taki dzienniczek często pomaga lekarzowi zauważyć schemat, którego nie widać podczas pojedynczego pomiaru.
Jak wygląda diagnostyka podejrzanej zmiany
Pierwszym krokiem jest wywiad, badanie fizykalne i przegląd wcześniejszych wyników. Lekarz zwraca uwagę na ciśnienie, masę ciała, wygląd skóry, siłę mięśni, leki oraz choroby współistniejące. Potem dobiera badania do objawów, ponieważ nie istnieje jeden test wykrywający każdy guz.
Badania hormonalne
W zależności od sytuacji mogą być potrzebne między innymi oznaczenia metoksykatecholamin w osoczu lub moczu, test oceniający wydzielanie kortyzolu, a przy nadciśnieniu lub niskim potasie także aldosteronu i reniny. Gdy występują objawy nadmiaru hormonów płciowych, lekarz może zlecić dodatkowe hormony steroidowe.
Na wyniki wpływają stres, wysiłek, kofeina i niektóre leki. Z tego powodu nie interpretuję pojedynczego odchylenia bez znajomości całej sytuacji. Czasem badanie trzeba powtórzyć albo wykonać w określonych warunkach.
Badania obrazowe
Najważniejsza jest zwykle tomografia komputerowa nadnerczy, czasem rezonans magnetyczny. Badanie ocenia nie tylko wielkość guza, lecz także jego gęstość, jednorodność, granice, obecność zwapnień i zachowanie po podaniu kontrastu.
USG może naprowadzić na problem, ale nie zawsze wystarcza do dokładnej oceny nadnercza. Biopsja również nie jest rutynowym pierwszym krokiem. Przed jej rozważeniem lekarze muszą wykluczyć guz wydzielający katecholaminy, ponieważ nakłucie takiej zmiany może wywołać gwałtowny wzrost ciśnienia.
Przeczytaj również: Sanatorium Kudowa-Zdrój Zdrojowa 36c - kompleksowa rehabilitacja i leczenie
Co zrobić po przypadkowym wykryciu guza
Najważniejsze jest zachowanie spokoju i dokończenie oceny, a nie natychmiastowe szukanie operacji. Wiele zmian wykrytych przypadkowo okazuje się łagodnych i nieaktywnych hormonalnie, ale każda wymaga oceny funkcji hormonów oraz obrazu w badaniu.
O dalszym postępowaniu decydują między innymi rozmiar, wygląd, tempo wzrostu, wyniki laboratoryjne i stan ogólny pacjenta. Możliwa jest obserwacja z kontrolnymi badaniami, leczenie hormonalne albo operacja. Sam wymiar guza nie powinien być jedynym powodem do podejmowania decyzji.
Co zapamiętać, zanim objawy zaczną niepokoić
Najwcześniejszym sygnałem nie musi być ból ani wyczuwalna masa. Częściej uwagę zwracają nowe, trudne do opanowania nadciśnienie, napadowe kołatanie serca, nietypowe osłabienie, szybka zmiana sylwetki lub zaburzenia elektrolitowe.
Nie próbuję rozpoznawać guza na podstawie internetowej listy objawów. Traktuję ją raczej jako podpowiedź, kiedy porozmawiać z lekarzem i jakie informacje przygotować. Spokojna, zaplanowana diagnostyka jest właściwa przy objawach przewlekłych, natomiast omdlenie, ból w klatce piersiowej, splątanie lub skrajne wartości ciśnienia wymagają natychmiastowej pomocy.